Als ik om acht uur wakker wordt, zijn we al een dikke tien uur onderweg. Alleen: ik heb geen flauw benul waar we ergens zijn. Ik besluit een ontdekkingstocht door de trein te ondernemen. Mijn eigen coupé heb ik dan al uitgebreid bestudeerd. Het begrip ‘airco' is zeer basaal geïnterpreteerd en ingevuld door een wild in het rond slingerende ventilator. De bedrading is door een handige lokale Gammaklusser met een rolletje tape op meerdere plaatsen aan elkaar geplakt. De multifunctionele zit-slaapbanken verwijzen nadrukkelijk naar een Spartaans ontwerpconcept. Na een paar uur zitten begin je er behoorlijk vierkante billen van te krijgen. Het Chinese personeel is buitengewoon vriendelijk enniets isteveel om het je naar de zin te maken. Al te druk heeft dat personeel het niet: voor deacht gasten in ons rijtuig zijn ze met zijn drieën in de weer. Hun werkplek ook Chinees, wat trots door middel van emblemen aan de buitenkant van de wagonsgemeld wordt. Die wagons moeten wel onverwoestbaar zijn, bedenk ik me wanneer ik de met steenkool gestookte heetwatervoorzieningen opmerk. Ik zou er niet van opkijken, wanneer ze meer dan 50 jaar oud blijken te zijn. Als je enigszins nostalgisch aangelegd bent, kom je op deze reis zeker niets tekort.

Ook het uitzicht onderweg doet je denken aan tijden van weleer. Na bijna twintig uur reizen heb ik niet veel meer dan bos gezien waar een eindeloos lint bomen voor de spoorbaan uit is weggekapt. Af en toe passeer je wat houten huizen of een klein dorpje, slechts zelden een stad. Dit beeld heeft iets hypnotiserends, of - voor wie het anders beleefd - iets mystieks. Met flinke tussenpozen wordt er gestopt. Doorgaans stapt er dan (bijna) niemand in of uit. Van de gelegenheid wordt vooral gebruik gemaakt om etenswaar in te slaan. Tal van oma's, moeders, scharrelaars en handelaars in de dop proberen zo een centje bij te verdienen. Tot woekerwinsten zal het zelden leiden. De prijzen zijn immers extreem laag. Voor een appel en een ei koop je hier een tas vol voedsel. Intussen is het bijna 17.30 uur. De grote stad Perm komt bijna in zicht. Tijd voor een stop. En voor een appel en een ei.